Dag 1; On our way back to the USA

Vandaag is dan eindelijk de dag... de dag dat we weer naar Amerika mogen!

Ondanks dat we allemaal slecht geslapen hebben, hebben we toch aardig wat energie.

Om half 5 vertrekken we richting Schiphol, maar eerst nog even een tussenstop op de A16 bij een tankstation waar mijn ouders al staan te wachten, maar wel zodat de kinderen ze niet zien.

Wij geven hier de kinderen een groot blad met allemaal namen van steden waar we misschien heen zullen gaan, deze steden beginnen allemaal met een letter die het woord Amerika, USA en VS vormen.

Nu op weg en geven we de jongens om de zoveel minuten een tip en strepen elke keer weer iets af, totdat we bij P3 aankomen en de laatste tip geven waarin staat dat ze de overgebleven 2 steden ook kunnen wegstrepen. Ze snappen er helemaal niks meer van en overhandig ze een brief dat ze een puzzel op moeten lossen.

De puzzel is opgelost en Damian komt er als eerste achter en niet lang daarna Jayden ook. Ze geloven het niet en tranen springen in hun ogen. Ja, we gaan naar Florida!! Vol enthousiasme stappen ze uit en dan ziet Jayden ineens opa en oma naast ons staan. Helemaal door het dolle heen en springend van vreugde omarmen ze opa en oma. De verassing is meer dan gelukt!

Als we in de bus zitten richting de vertrekhallen komt mijn vader erachter dat hij zijn tas met laptop en tablets in de auto heeft laten liggen, maar hij red het niet meer om weer op en neer te rijden, op hoop van zegen dat als we terugkomen alles er nog in zit.

Het inchecken duurt vrij lang, alles is op zich in orde alleen hebben we blijkbaar de verkeerde attest ingevuld, en krijgen nieuwe formulieren mee. Mijn ouders daarentegen hebben dezelfde formulieren en dit was wel goed, hmm😕

Als we alles gehad hebben zien we dat het zolang geduurd heeft dat we niet eens meer tijd hebben om iets te gaan eten en drinken. We lopen dan maar gelijk door naar de gate en bij een shop halen we iets te drinken. Ik neem gelijk wat medicatie in wat mijn koppie werkt niet echt mee.

Na een kwartiertje mogen we aan boord en zitten helemaal achterin, Daan en de kinderen hebben nog nooit met KLM gevlogen en zijn dus erg benieuwd naar deze ervaring.

De vlucht verliep voorspoedig, kregen nog iets te drinken en een koekje tijdens de vlucht. Na 45 minuten landen we alweer op Londen Heathrow. 

Hier hebben we wat langer de tijd en kunnen we even wat te eten en te drinken halen. We gaan lekker op ons gemak zitten.

Bij de gate moesten we naar de balie en moesten onze 'foute' formulieren toch opnieuw gedaan worden, dit heeft echter de vriendelijke mevrouw voor ons gedaan, ze was zelfs zo aardig dat we niet meer in de rij hoefden te staan en hierdoor gelijk aan boord konden. 

Ook bij deze vlucht zitten we bijna achterin maar hier hebben we zelf voor gekozen (er was niet veel plek meer waar we met zijn allen bij elkaar konden 

zitten)

Uiteindelijk gaan we iets voor 12en de lucht in. Tja wat kan ik over de vlucht vertellen. We hadden al eens eerder gevlogen met Virgin Atlantic en was ons heel goed bevallen, echter nu was het vliegtuig niet eens schoon, overal lag vuil op de grond, had gelukkig ook doekjes bij om alles schoon te maken (en maar goed ook) en de toiletten..die lucht 😱

Maar over het algemeen was de vlucht weer prima hoor, vriendelijk personeel en genoeg te eten en te drinken. 

Ik voel me nog steeds flink beroerd en heb de landing niet eens meegekregen, dus ben dan ook erg blij dat we 45 minuten eerder geland zijn en weer op vaste bodem zijn.

We komen aan bij boarder control en zijn hier zowat gelijk aan de beurt, dit hadden wij niet verwacht. Ze vraagt alleen om de paspoorten en vroeg nog of ze andere formulieren wilde zien maar dit was allemaal niet nodig. Ook de koffers hebben we in 10 minuten bij elkaar. Wat is dit allemaal lekker vlot gegaan.

We lopen richting Alamo en konden ons bij een self service kiosk inchecken, we waren al helemaal in onze nopjes dat alles zo snel ging, het was zelfs nog licht.

Maar goed we zijn de Verzijltjes en hadden waarschijnlijk te vroeg gejuicht want we moesten nog bij een kiosk een Visitor Toll Pass ophalen, had de app al op mijn telefoon en hoefde alleen de QR code te scannen om onze kaart te ontvangen.

Hier hebben we dus 1,5 uur over gedaan, bleek dus aan de andere kant te zijn van de airport.. ja nu was het dus wel donker 😅

We zijn allemaal kapot maar moeten nog even door.. Dan nu de auto ophalen, hier zijn we ook gelijk aan de beurt en lopen naar de auto's op iets uit te zoeken. Moet zeggen dat er toch voldoende auto's staan, had dit eerlijk gezegd niet verwacht. We hebben een intermediate maar al gauw merken we dat we maar 2 koffers kwijt kunnen. Ik zeg tegen Daan dat ik toch even ga proberen om wat anders te krijgen. Dit had ik in 5 minuten geregeld, was geen probleem en konden een Midsize SUV meenemen. We nemen een Jeep Compass mee.

Als we willen uitrijden wordt mijn vader naar een andere rij verwezen en die gaat een stuk sneller als die van ons... je raad het al, dit gaat dus niet goed. Mijn vader denkt dat we al door de poortjes heen zijn en die zien we dus als een gek wegrijden zonder navigatie! Als wij dan eindelijk door mogen rijden, hopen we dat mijn ouders nog ergens staan te wachten maar dit was niet zo. Daan heeft wat harder gereden om te zien of we ze nog konden vinden maar helaas.

Uiteindelijk hebben we maar gebeld en wat bleek mijn vader stond bij Disney, haha OMG.. hij was een zelfde auto gevolgd als die wij hebben vanaf de Airport in de veronderstelling dat wij dit waren. Bij het uitstappen zag hij een vrouw zitten achter het stuur en niet de Verzijltjes. 

Ja mensen dit is wel standaard bij ons hoor 😂 Wij waren ondertussen al bij de villa aangekomen en zijn al gaan inchecken. We zitten heerlijk dichtbij de Clubhouse en de gate. Enige nadeel is het drukke verkeer vlak naast ons maar dat mag de pret niet drukken.

Na een kleine 30 minuten komen mijn ouders dan eindelijk aan en kunnen ze ook de villa gaan bewonderen.

Na alles binnen gezet te hebben rijden we toch nog even naar de Walmart (west vine street) om alvast de belangrijkste dingen te halen, ik verwacht dat het morgen nog wel drukker zal zijn omdat het Christmas Eve is en eerder sluiten. Maar ook nu was het erg druk, veel schappen zijn leeg. We pakken vlug onze spullen bij elkaar want echt zin om te shoppen zit er nu niet bij, we lopen allemaal als een stel zombies door de Walmart. Maar als we de rij zien worden we ook niet echt vrolijk. Voor de mensen die hier bekend zijn, de rij stond voorbij de Pharmacy/cosmetics! Maar ik moet zeggen het ging toch vrij vlot allemaal en na een kwartiertje stonden we alweer buiten.

In de auto was Jayden al gelijk uit en werd af en toe wakker dat hij wel nog wilde eten. Dit wilde we dus ook nog doen, dus zijn maar bij de Mac geweest. Binnen is alles gesloten dus alles moet door de Drive, dit duurde dus ook even.

Als we het in de villa opgegeten hebben, duurt het toch echt niet lang meer voordat we in onze bed liggen. Het is inmiddels half 12 ( Nederlandse tijd half 6 in de ochtend) dit betekent dat we al 26 uur wakker zijn. Echt tijd om te gaan slapen.

Het besef is er nog niet helemaal...maar we zijn gewoon weer in Florida!